Categoria
Via Crucis
Commentata dai Servi di Dio Faccin, Carrara, Didonè e Joubert
- Categoria: Volumi Saveriani
- A cura di : TURCO Faustino
- Editore: Missionari Saveriani
- Pagine: 87
- Biblioteca: Archivio Saveriano Roma (ASR)
- Luogo: Bukavu (Kivu Sud - Congo)
- Anno: 2017
- N° catalogo: XIV.5480
-
Link:
scarica o visualizza il file
- Note: File pdf in quattro lingue: swahili, italiano, francese, lingala.
Visite: 1638
Scheda informativa
In italiano, francese, spagnolo, lingala e swahili.
"La Via Crucis è un richiamo delle ultime ore della vita di Gesù. Questa pratica spirituale risale all’epoca di San Francesco d’Assisi, nel XII secolo. Siamo invitati a far parte del dramma della passione di Gesù: ci riconosciamo dietro gli atteggiamenti e le parole di Pilato, degli Apostoli, degli accusatori di Gesù, oppure di Maria, Simone di Cirene, o Giuseppe di Arimatea. Ma soprattutto siamo affascinati dal Cristo, « il prete per eccellenza »º e cerchiamo di modellare in noi l’immagine di Cristo.
Il commento di ogni stazione s’ispira agli scritti e dalla vita di quattro Servi di Dio, fratel Vittorio Faccin e i padri Luigi Carrara, Giovanni Didonè e Albert Joubert. Vivevano in due comunità contigue, i primi due a Baraka e gli altri due a Fizi (Diocesi di Uvira, Congo). Sono stati uccisi il 28 novembre 1964 da un gruppo di mulelisti che reagivano contro la fede cristiana. Faccin, Carrara e Didonè erano italiani, Missionari Saveriani e molto giovani (fra i 30 e 34 anni). Joubert era congolese, 56 anni, figlio del capitano che ha accompagnato come zuavo pontificio i primi Padri Bianchi nell’evangelizzazione all’Est dell’attuale Repubblica Democratica del Congo."
ºCarrara, Lettera ai genitori e famigliari, Parma il 16.03.1960.
"Njia ya msalaba ni ukumbusho wa saa za mwisho wa maisha ya Yesu. Zoezi hilo la kiroho lilianza na Mtakatifu Fransisko wa Assisi, katika karne wa 12. Tunaalikwa kuhuzuria katika mateso ya Yesu: saa zimoja tunajitambua katika hali ya Pilato, wala ya Mitume, wala ya waliomshtaki Yesu. Tunatambua pia uwema wa Maria, wa Simoni wa Kirene, wa Mfuasi Mpendwa na wa Yosefu wa Arimatia. Lakini zaidi, tunatazama Kristu, « Kohani Mkuu na Mkamilifu »º. Tunatafuta kugeuza sura yetu kuwa sura ya Kristu.
Mafasirio yanayofuata kila kituo, katika kitabu hiki, yanatoka katika maandiko wala katika maisha ya Watumishi wa Mungu wanne: frera Vitoryo Faccin, mapadri Louis Carrara, Jean Didonè na Albert Joubert. Walikuwa wakiishi katika Ubembe (Jimbo la Uvira): wawili wa kwanza katika misioni ya Baraka na wawili wengine katika misioni ya Fizi. Wote waliuawa tarehe 28.11.1964 na kundi la Mulele lilokuwa likipinga imani ya kikristu. Faccin, Carrara na Didonè walikuwa Waitaliano na vijana sana (miaka 30 na 34), wa Shirika la Wasaveriano. Joubert, Mkongomani na abbé, alikuwa na miaka 56 alipouawa. Baba yake mzazi alikuwa yule Kapiteni aliyesindikiza mapadri wa kwanza."
ºCarrara, Barua kwa wazazi wake, Parma tarehe 16.03.1960.
Nzela ya kuruse ezali bokundoli ya ngonga ya nsuka ya bomoi bwa Yezu. Momeseno moye mobandaki o eleko ya Fransisko wa Asizi (Sekulo XII). Tobyangami kozola bomoko na Yezu na likambo lya malozi ma ye: mbala na mbala tokozala na esika ya Pilato, mbala mosusu na esika ya ba apostolu, mbala mosusu na esika ya baye bazali kofunda ye, mbala mosusu tozali lokola Yoane, Simoni wa Sirene to Maria. Kasi tosengeli kotala kaka Kristu, “Nganga Nzambe wa solo” (Faccin, 1960) mpe koluka se kolanda ndakisa ya ye.
Maloba ma ndimbola nsima ya Minkanda Misantu ya loteleme mazwami na minkanda mpe bomoi bwa Basaleli ba Nzambe, Frère Vittorio Faccin, ba Sango Carrara, Didonè na Albert Joubert. Bazalaki kosala esika moko, mibale na Baraka, misusu mibale na Fizi (Na Diosezi ya Uvira). Babomaki bango o mokolo mwa 28 novembe 1964. Ba “mulelistes” bazalaki koboya mpe kopekisa boyambi bwa bakristu nde babomaki bango. Faccin, Carrara na Didonè bazalaki bato ya mboka Italie, bato ya lingomba lya ba missionnaires xavériens. Bazalaki naino bilenge (mibu 30 – 34). Joubert ye, azalaki congolais, mpe akokisaki mibu 56. Azalaki mwana ya Capitaine oyo asalaki mobembo elongo na ba Sango ba “Pères blancs”, baye bayaki na mobu 1880, kosangela Nsango elamu na Esti ya mboka Congo."
ºCarrara, Lettre à sa famille d’origine, Parme le 16.03.1960.
Le Chemin de croix est une évocation des dernières heures de la vie de Jésus. Cette pratique spirituelle remonte à l’époque de saint François d’Assise, au XII siècle. Nous sommes invités à faire partie du drame de la passion de Jésus : nous sommes tantôt à la place de Pilate, tantôt comme les Apôtres, tantôt parmi les accusateurs de Jésus, tantôt comme Marie, Simon de Cyrène ou Joseph d’Arimathie. Mais surtout, nous sommes fascinés par le Christ, « le prêtre par excellence »º et nous cherchons à modeler en nous l’image du Christ.
Le commentaire qui suit l’énoncé de chaque station est tiré des écrits et de la vie de quatre Serviteurs de Dieu, le frère Vittorio Faccin, les pères Louis Carrara et Jean Didonè et l’abbé Albert Joubert. Ils vivaient en communauté, les deux premiers à Baraka et les deux autres à Fizi (Diocèse d’Uvira) et ils ont tous été tués le 28 novembre 1964 par un groupe de mulélistes qui réagissaient contre la foi chrétienne. Faccin, Carrara et Didonè étaient italiens, Missionnaires Xavériens et très jeunes (entre 30 et 34 ans). Joubert était congolais, 56 ans, fils du capitaine qui a accompagné les premiers Pères Blancs venus, en 1880, proclamer l’évangile à l’Est de l’actuelle R. D. Congo."
ºCarrara, Lettre à sa famille d’origine, Parme le 16.03.1960.
El Vía Crucis es un llamado que nos viene de las últimas horas de la vida de Jesús. Esta práctica espiritual remonta a la época de San Francisco de Asís, en el siglo XII. En un Vía Crucis estamos invitados a ser parte del drama de la pasión de Jesús, reconociéndonos en las actitudes y palabras de Pilatos, de los Apóstoles, de los acusadores de Jesús, o bien de María, de Simón de Cirene o de José de Arimatea. Pero, por encima de todo, fascinados por Cristo, «el sacerdote por excelencia»º, pedimos poder esculpir en nosotros la imagen de Cristo.
En el presente Vía Crucis, el comentario de cada estación se inspira en los escritos y en la vida de cuatro Siervos de Dios: Hermano Vittorio Faccin y los Padres: Luigi Carrara, Giovanni Didonè y Albert Joubert. Vivían en dos comunidades vecinas: los dos primeros en Baraka y a los otros dos en Fizi, parroquias de la Diócesis de Uvira, en Congo. Fueron asesinados el 28 de noviembre de 1964 por un grupo de seguidores de Pierre Mulele, los cuales reaccionaron contra la fe cristiana. Faccin, Carrara y Didonè eran italianos, Misioneros Xaverianos y muy jóvenes, entre los 30 y 34 años. Joubert era congoleño, sacerdote de la Diócesis de Uvira, de 56 años, hijo del capitán que acompañó como voluntario pontificio a los primeros Padres Blancos en la evangelización del Este de la actual República Democrática de Congo.
ºCarrara, Carta a sus papás y a familiares, Parma, 16.03.1960